De taal van de wolf wordt gevormd door een combinatie van gedragingen. Ontblote tanden, naar voren of naar achteren gerichte oren, stramme houding. Overeind staande haren, de staartdracht. Maar ook hoog op de poten, langzaam lopen of zich klein makend, van lopend tot kruipend.
Erich Zimen deed onderzoek naar het gedrag van wolven en honden. Er werden 362 specifieke gedragsvormen bij wolven geregistreerd. Ter vergelijking werd bij een groep poedels die onder dezelfde omstandigheden werd gehouden geconstateerd, dat 13% van dit wolvengedrag volledig was verdwenen, dat het bij 23% wel aanwezig was, maar sterk veranderd, en het slechts bij 64% overeen kwam.
Natuurlijk is er ook vocale communicatie (d.m.v. geluid). Grommen, blaffen en huilen. Een wolf blaft overigens eigenlijk niet zoals honden dat doen. In ieder geval niet zo vaak. Een zwakke woef en die laten ze alleen nog klinken wanneer er plotseling gevaar dreigt en hierdoor worden de anderen gewaarschuwd. Grommen is om aan te geven dat je de grens bereikt hebt en niet verder moet gaan, want anders bijt-ie.
Wolven die samen huilen geven de roedel een gevoel van saamhorigheid en dit geeft naar andere roedels het signaal “dit is ons gebied”. Als twee roedels wolven naar elkaar huilen, wil dit zeggen: “wij zijn hier en jullie zijn daar”, ofwel “jullie blijven daar”.
De neus van de wolf is een erg gevoelig zintuig. De wolf ruikt vele malen beter dan de mens.
Sommige hondenrassen zijn overigens door selectief fokken hierin gespecialiseerd. Neem de Bloedhond b.v. Deze spoorzoeker heeft waarschijnlijk de beste neus van alle hondachtigen.
Anaalklieren laten een reukstof vrij die aan de uitwerpselen wordt afgegeven.
Wolven, net als honden, herkennen hieraan welk ander dier dit ‘poepje’ achtergelaten heeft. Ze herkennen dus ook hieraan welk individuele dier deze reukstof heeft achtergelaten. Dit geldt ook voor de urine. Net als bij honden waar ook vooral de reuen “markeren”om aan te geven geldt dit als: “ïk was hier”.
Het gehoor (de oren) is ook zeer goed. Wolven kunnen tot 30.000 Hz geluid horen, mensen maar tot 20.000 Hz. 20.000 Hz is een hoge pieptoon die mensen nog net kunnen horen en 100 Hz is een lage bromtoon. Doordat wolven hun oorschelpen kunnen draaien kunnen ze precies bepalen uit welke richting het geluid komt. Wolven moeten ook zeer op hun hoede zijn voor indringers, andere wolven, maar ook voor beren. Voor honden is dit horen niet meer van levensbelang en daarom zie je ook bij veel hondenrassen hangoren.
De oren van de wolf hebben overigens ook nog een communicatietaak. Als ze naar voren zijn gericht is dat een uitdrukking van dominantie en plat naar achteren toont submissief (onderdanig) gedrag. Bij honden die niet meer van een roedel afhankelijk zijn is dit ook niet meer van levensbelang.
De staart heeft ook een belangrijke communicatieve functie. Staart omhoog betekent dominantie. Neutraalstand bij twijfel, of bij submissief gedrag staart tussen de poten, tegen de buik aan. Kwispelen, betekent ik vind je lief. Dat mensen soms nog steeds (gelukkig verboden in de meeste ons omringende landen) oren en staart couperen, zeg maar amputeren, geeft deze dieren dus eigenlijk een communicatiestoornis (spraakgebrek), waardoor veel onbegrip en ruzie wordt veroorzaakt, omdat honden elkaar niet meer begrijpen.
De vacht van de wolf bestaat uit een deklaag (bovenvacht) en een ondervacht. De ondervacht is wat vettig en daardoor
waterafstotend. In de winter is de vacht erg dik en als het warmer wordt gaan ze verharen.
De ogen van de wolf zijn beter dan die van mensen. In ieder geval zien ze beter in het (schemer)donker. Mensen hebben meer kegeltjes in de ogen, maar minder staafjes dan wolven. Hierdoor kunnen mensen op afstand beter diepte zien dan wolven, maar wolven en honden herkennen een bewegend iets weer eerder. Wanneer het donkerder wordt zien wolven ook veel beter dan mensen. Dit komt ook door een uit lichtbrekende kleine kristallen opgebouwde reflecterende pigmentlaag achter het netvlies. Hierdoor wordt het licht gereflecteerd en eigenlijk hergebruikt. Hierdoor lichten de ogen op in het donker als je er licht op schijnt. Net als bij vossen en katachtigen.
Noot vd schrijver: Gebruik deze informatie als bron voor je werkstuk of spreekbeurt.Het is niet de bedoeling dit te kopiëren!
